2005 / 13 nov. Lex Grote

Lex Grote exposeert schilderijen bij Galerie Pictura in Aijen

Zondag 13 november om 15.00 uur opent Dhr. Peter May, voorzitter van de Cobragroep Technische Universiteit Eindhoven, de expositie van de bekende beeldend kunstenaar Lex Grote. De schilderijen van zijn hand zijn vermaard in heel Nederland en nu te zien bij Galerie Pictura aan de Aijenseweg 16b te Aijen (gem.Bergen L.) t/m 24 december, di. t/m za. tussen 14.00 en 17.00 uur en op www.galeriepictura.nl

Lex Grote, geboren te Eindhoven in 1958, volgde de Grafische opleiding te Eindhoven 1973 - 1977 en de Koninklijke Academie voor Kunst en Vormgeving te ‘s-Hertogenbosch 1979 - 1983. Kunst is voor elk individu iets anders, in de schilderkunst van Lex Grote gaat het niet om concrete voorstellingen. De kracht van zijn doeken ligt in het feit dat ze neerslag vormen van een zoeken, de weerslag van een gevecht, een gebeuren dat zich afspeelt tussen twee polen: de ervaringswereld van de schilder en het doek in wording. Wat op het doek gebeurt, zijn reflexen in verf van wat zich in Lex Grote afspeelt; uiterlijke sporen met penseel en kleur van hetgeen de kunstenaar beleeft en wat in hem gebeurt, van wat hem beweegt en wat hij is. In de vorm van geschilderde beweging verwerkt hij zijn ervaringen en indrukken om het gebeuren van het leven tegelijk te vangen en te bevrijden, tegelijk te vinden en het weer los te laten.

Het vertrekpunt als ik schilder is een emotionele uitspatting. Inspiratie doe ik op door een beeld, een geluid of een spanning. Ik geef me over en dan volgt er iets puurs; een krachtveld en een handeling. Daarna het opbouwen, het aangeven van grafische lijnen voor een houvast, ruimte maken en stukken weg schilderen waardoor er vlakken ontstaan en terugkerende patronen. Het schilderij wordt weggezet en later opnieuw bewerkt. Door een schilderij op een centrale plaats in het atelier te hangen kan ik het vaak bekijken en op een bepaald moment constateer ik dat het af is. Voor mij is het ideale schilderij een krachtig doek met een eerlijke toets, wat een combinatie is van gevoel en verstand; helder of donker geschilderd is hier dan ondergeschikt.

2005 / 7 0kt. Eric Toebosch, Jan van Delft, Erik Kierkels

Eric Toebosch, Jan van Delft, Erik Kierkels exposeren bij Pictura.

Jan van Delft, Erik Kierkels en Eric Toebosch. Alle drie opgegroeid in een tijd dat Cobra voor veel rumoer zorgde in de Nederlandse kunstwereld. In hun academietijd kennis maakte met pop art en bij de start van hun professionele loopbaan de nieuwe wilden woest om zich heen schilderden. In het werk is duidelijk zichtbaar dat ze al deze ontwikkelingen gevolgd hebben. De vrijheid waarmee ze omgaan in hun werk met het medium komt duidelijk hieruit voort. Het ontdekken van nieuwe uitdrukkingsvormen komt bij hun echter niet op de eerste plaats, ze zijn alle drie op zoek naar de onderstroom in de beeldende kunst die gaat over schoonheid, mysterie en tijdloosheid.

Eric Toebosch die na een periode van ernstige ziekte weer actief is creëert zijn eigen mythische wereld, een mengeling van eigen verbeelding en bestaande culturen. Na ooit gestart te zijn met de geheimzinnige uit Siberie afkomstige professor Zabash heeft hij een reeks archetypische figuren en symbolen ontwikkeld die als in een doorlopend verhaal regelmatig terugkeren. Het eigenwijze eendje, het vriendje van Zabash, dat zo nu en dan opduikt in de schilderijen, zou wel eens de personificatie van Toebosch zelf kunnen zijn.

Jan van Delft maakt van de eenvoud zijn kracht waarbij kleur in belangrijke mate bijdraagt aan de uitstraling van het beeld. Hij probeert klassieke onderwerpen zoals stillevens en bloem- en plantmotieven een eigentijdse dynamiek mee te geven. Een motto van hem zou kunnen zijn behoudt het goede en onderzoek het nieuwe. In het werk is te zien hoe hij op zoek is naar een mengeling van schilderwijzen zonder dat het beeld uiteenvalt in een collage van stijlen.

Erik Kierkels laat op deze tentoonstelling sculpturen zien. Het materiaal waarin hij werkt geeft het beeld een klassieke uitstraling mee. De beweeglijkheid van zijn beelden doen denken aan de beelden van danseressen die in de periode van de art nouveau aan het begin van de 20^ste eeuw werden gemaakt  maar kunnen evengoed ontleend zijn aan de R&B danseressen op MTV.

Het is een rijk gevarieerde tentoonstelling waarbij de ondertoon wordt gevormd door het streven  van de drie kunstenaars om klassieke gegevens te koppelen aan een persoonlijk verhaal en een relatie te leggen naar een eigentijds beeld. 

Te zien t/m 22 oktober.

2005 / 5 Juni, Rene Rikkelman

Mysieke elementen in de mens door René Rikkelman

Van 5 juni t/m 9 juli 2005 toont de Amsterdamse kunstenaar René Rikkelman elementen van de mens in schilderijen en beelden bij galerie Pictura.
De expositie zal op zondag 5 juni om 14.30 uur geopend worden.
Galerie Pictura -  Aijenseweg 16b  -  Aijen (Gem.Bergen L.) -  Tel 0485-341970 
Open di t/m za 14.00-17.00  uur en www.galeriepictura.nl

De Amsterdamse kunstenaar René Rikkelman (6-12-1959) is beeldend werkzaam in zowel twee- als driedimensionale vormgeving in diverse technieken zoals olieverf, brons en marmer. In zijn laatste series olieverfschilderijen legt René de sfeer van mensen, situaties en dingen vast. Hij laat daarbij zonder vooropgezet plan zijn schilderijen ontstaan en laat de onderwerpen zoveel mogelijk vanuit zijn onderbewustzijn opborrelen. Hierdoor gaan ogenschijnlijk onsamenhangende onderwerpen toch een verhaal met elkaar aan. Vaak ontstaat er dan een mystieke spanning. Naast schilderen heeft René zich ook altijd bezig gehouden met beeldhouwen. Hij werkt voornamelijk in brons, marmer en speksteen. Zijn bronzen beelden vervaardigt hij in zijn eigen gieterij. Zijn beelden zijn figuratief, veelal naakten die hij bij voorkeur naar model in klei of was maakt. Een grote passie en inspiratiebron is het maken van lange reizen. Trektochten door Azië, Afrika en Midden-Amerika vormen de basis voor nieuwe series schilderijen. De bewoners en hun leefomgeving staan hierin centraal.

2005 / 13 mrt. Helene Terlien & Carla Vrendenberg

Van 13 maart t/m 16 april exposeren Hélène Terlien met schilderijen die een brug vormen tussen fantasie en realiteit en Carla Vrendenberg met bronzen beelden die zij weet luchtigheid en ook vertelkracht te geven. Zij bieden de toeschouwer niet alleen een blik binnen deze complexe maar harmonieuze wereld maar nodigen ook uit tot het laten varen van de vastomlijnde realiteit en de stap te nemen in een culturele smeltkroes van fantasie.
Dhr. Gerrit Luidinga zal, als dichter in obscura, publicist van diverse kunstboeken en kunstpromotor, de expositie zondagmiddag 13 maart om 14.30 uur openen.
Galerie Pictura aan de Aijenseweg 16b te Aijen (gem. Bergen L.) 0485-341970 of op www.galeriepictura.nl  Open: di. t/m za. tussen 14.00 u. en 17.00 u.

Hélène Terlien haar jeugd bracht zij door in het Gooi. Haar internationale familierela¬ties stonden borg voor een wijde blik op de wereld en wat daarin gebeurt. Haar vele wandelingen - met haar dierbare viervoeter - over de heidevelden in haar naaste omgeving, doen haar terugdenken aan de stilte die zij vaak zocht. Stilte die toen al en nu nog steeds nodig zijn om de beelden die altijd al in haar hoofd dwarrelen, te onderscheiden en vast te houden. Beelden die in feite ten grondslag liggen aan haar huidige bestaan als kunstenares. Haar wereld was - zonder dat ze dat zelf toen al kon beseffen – een mix van fictie en werkelijkheid. Enerzijds was zij gefascineerd door kennis van bijvoorbeeld geschiedenis en aardrijkskunde, anderzijds verdiepte zij zich in tal van sprookjes en legendes. Tijdens haar wandelingen door bos en heide, was zij gewapend met potlood en schetsboek Hiermee bracht zij deze beide belevingswerel¬den samen in haar tekeningen.
En zo ontwikkelde zij haar magisch realistische stijl. Zij heeft veel oog voor detail en stofuitdrukking. Het zijn vooral vrouwen die haar doeken bevolken, fatale vrouwen, onafhankelijke vrouwen maar ook kwetsbare vrouwen. Ze dagen de kijker uit.
Gehuld in mooie gewaden die deels hun lichaam elegant omhullen of met verschillende maskers die de vraag oproepen wie de mens hierachter is en toch vertellen de olieverven de kijker meer dan op het eerste gezicht lijkt.

Carla Vrendenberg werkt onder haar eigen naam, zij gaf al heel jong blijk van een natuurlijk talent. Haar beelden hebben het karakter van snelle schetsen. Zij hebben de dynamiek en directheid, die eerder doen denken aan de teken- en schilderkunst dan aan de beeldhouwkunst. Het is alsof zij de impressionistische schilderstijl overbrengt in haar beelden. Carla Vrendenberg weet brons luchtigheid en ook vertelkracht te geven. Van beeldhouwers wordt vaak beweerd dat zij geen taferelen en verhalen kunnen uitbeelden. Carla bewijst het tegendeel, zij vertelt verhalen en zelfs sprookjes in het brons. 
In de uitvoering van haar kunstwerken combineert Carla Vrendenberg verschillende materialen, zoals brons, silica, glas, plexiglas of tifany. Zo ontstaan zeer eigentijdse kunstwerken. 
Carla kan met haar goede inlevingsvermogen en beeldend talent uitstekend vorm geven aan de ideeën en wensen van opdrachtgevers. Dit is een vorm van werk, dat zij met veel plezier doet, zij ziet dit als een uitdaging voor haar vakmanschap. Carla exposeert het gehele jaar in verschillende galeries en eigen atelier.
Carla maakt beelden in brons en in brons gecombineerd met silica en/of plexiglas. Haar beelden zijn figuratief. Behalve beelden in brons in een beperkte oplage, maakt Carla ook beelden in open series in plexiglas, gietsteen en tin.

                                                                                                                                           

2004 / 28 nov. Hajenius & Geurts

Hajenius en Geurts bij Pictura

Op zondag 28 nov. 15.00 uur wordt bij Galerie Pictura de expositie, van de schilder Pantaleon Hajenius, met abstracte melodieuze schilderijen en Godelieve Geurts, met objecten als trappetjes en stoeltjes, door de Venlosche Stadsdichter Koos van den Kerkhof geopend. Het werk is te zien t/m 15 januari 2005 aan de Aijenseweg 16b te Aijen (gem.Bergen L.), open di t/m za 14.00-17.00 uur en op www.galeriepictura.nl

Pantaleon Hajenius schilderde in de jaren negentig van de twintigste eeuw, rustig doorwerkte kleurvlakken met de intimiteit van ensemble muziek. Titels verwezen daar ook naar, zoals: Aimez-vous Brahms?, Ut queant ( uit een gregoriaanse tekst) of: La nota sbagliata ( de verkeerde noot) Het is ook zijn volle overtuiging dat, zowel het maken van schilderijen als het uitvoeren van muziek, bij hem uit eenzelfde bron komen.

De werken, welke hier bij Galerie Pictura geëxposeerd worden, komen uit een recente serie die hoofdzakelijk is geïnspireerd door de Afrikaanse, special Malinese muziek. De aardse verbondenheid en de subtiele geest die deze muziek ademt, stimuleerde hem tot pulserende geheimzinnige en vrolijke werken. Naast het schilderen beluistert Hajenius muziek uit  alle tijden en alle landen ( “als het maar “duende “ziel, heeft”)

Godelieve Geurts, beeldhouwster uit Roermond, heeft de Academie voor Kunst en Vormgeving ’s-Hertogenbosch gevolgd in de jaren ’71 – ’76, en werkt vanuit een creatieve chaos, maar ook vanuit communicatie denk ik steeds extremer tot ik iets voor me zie dat in een intens proces van Snijden, branden, lassen, slijpen, walsen, beuken en combineren wordt voltooid. Zij tekent met ijzerdraad een paard, dat uit de mythologie lijkt ontsprongen; haar Pegasus raakt met lichte toets de bodem. Hij kent de grenzen van zijn schreden niet; waar hij terecht komt welt een zilte bron. Daar volgt Godelieve Geurts de trek van de materie, ze plooit en klopt en polijst stalen schalen tot tafels en zetels. Alles zit als gegoten. Niets van het meubel blijft werkeloos. Soms groeit zo'n stoel onder haar hand uit tot een troon, waarvan het voetstuk wortelt in een onbeschreven heraldiek. Zo communiceert Godelieve Geurts via haar stoelen, keramische objecten, haar tafellampen daadwerkelijk, ook met mensen die weinig op hebben met moderne vormgeving. De kijker wordt bijna steeds een gebruiker. Niets staat de ervaring in de weg. Uiteindelijk wordt hij in een ontwapenend genot zichzelf waar.

Je voelt je nooit een indringer. Integendeel, de objecten brengen je over de drempel van een kleine wereld waar de fantasie regeert en de sympathie wordt geprikkeld.

2004 / 21 mrt. Ron Rooijakkers

Communicatie tussen vrouwen en zaaddozen

Zondag 21 maart is onder enorme belangstelling de expositie geopend van Ron Rooijakkkers en Jacqueline van Munster. Volgens Galeriehouder Roel van der Veen is het lang geleden dat er tijdens een opening zoveel verkocht is.

Door de harmonieuze beelden van Ron Rooijakkkers te combineren met de organische schilderijen van Jacqueline van Munster ontstaat er een communicatie tussen twee verschillende uitingen van kunst die elkaar in deze expositie ontmoeten.

T/m 9 mei bij galerie Pictura, aan de Aijenseweg 16b  te Aijen (gem.Bergen L.),

 open di t/m za 14.00-17.00 uur en www.galeriepictura.nl

Ron Rooijakkers is geboren in 1947 in Meijel, een dorp in de Peel, in een gezin met 11 kinderen waarin creativiteit en harmonie veel aandacht kregen. Ze verliet Meijel op haar 18^e om te studeren en te werken in de gezondheidszorg. Ron ontwikkelde haar creativiteit naast werk en gezin, met cursussen in dans, expressie, theater en beeldend werk. De laatste jaren staat het werken met keramiek centraal. Als autodidact treedt zij sinds kort met haar werk naar buiten. Haar beelden verwijzen naar de vrouwfiguur en zijn met gevoel en met fantasie gemaakt. Hoewel zeer divers van vorm hebben ze de toepassing van harmonieuze lijnen gemeen, die vaak worden versterkt door een verrassende uitwerking op een detail. De beelden getuigen van vitaliteit; toch wil Ron daarin ook de kwetsbaarheid en de vergankelijkheid van het leven laten zien. Haar beelden blijven daardoor boeien.

Jacqueline van Munster studeerde af in 1992 aan de kunstacademie te Tilburg, met als afstudeerprojekt “kamertjes”. Daarna volgden de thema’s:

“dementie” - “eten” - “schelpen” - “koningen en koninginnen”.

Mijn werk is altijd thematisch van opzet. Het ene onderwerp ontstaat meestal vanuit het vorige onderwerp, zo tekende ik een jaar in een verpleeghuis en ontstond het thema dementie.

Het thema schelpen is ontstaan naar aanleiding van mijn drieling zijn. Ik zocht een vorm wat daar bij paste: verschillende schelpen met als een moeder: de zee.

Koningen en koninginnen is weer ontstaan door het feit dat ik samen  met mijn twee zussen op koninginnedag ben geboren. 

Hierna ontstonden mijn organische schilderijen, waarin ook een vorm van communicatie te herkennen is. Mijn “organische” schilderijen voeren een gesprek met zichzelf. Er zijn werken die alleen hun eigen bloeiwijze laten zien. Daarnaast zijn er ook werken waarin twee schilderijen ineen zitten (letterlijk). De één is een antwoord op de ander en andersom. 

Zij vertellen een verhaal: groei en bloei,  luistering - ontluistering, van knop tot uitgebloeide bloem of vorm. Het één komt voort uit het ander. Dit toont zich als een film.

Ook zijn er zaaddozen te zien. Een organische vorm welke al een “leven” achter zich heeft.

De rijpheid van een vrucht zorgt ook voor een rijpheid in vorm en kleur.

Een vorm die net nog niet openbarst maar al wel een spanning in zich heeft; het verhaal laat zich raden. Die verschillende stadia wil ik laten zien als een verhaal.

Ook heb ik een hele serie bloeivormen op paneeltje geschilderd van 25 bij 25 cm.